Kochane Kobiety!
Piszę do Was dziś ze wzruszeniem i mocą jednocześnie. Wspominam wszystkie wspaniałe Dusze, które miały i mają wpływ na moje życie. Niektóre są wciąż obok, niektórych już ze mną nie ma. Ta przemijalność, ta ulotność zawsze skłania do refleksji. Mieszkam w Polsce, podróżuję po świecie i w zasadzie mogę być gdzie chcę i kiedy chcę, mogę być kim chcę. Gdy wychylę nos poza swój świat, dostrzegam w oczach kobiet piękno, kreatywność, radość, słońce w sercu, ale czasem paniczny strach, ból, przemoc, niesprawiedliwość, pogardę, nienawiść, brak miłości, brak spełnienia.
Doceniam jeszcze bardziej, że żyje mi się dobrze, że wiem co to miłość, wsparcie, że mogę mieć marzenia i spełniać się w roli Kobiety. Nie zawsze było wygodnie, komfortowo, ale zawsze miałam możliwości i szanse na znalezienie rozwiązań.
Na naszej planecie są jeszcze miejsca, gdzie Kobiety nie mają ani praw, ani narzędzi do tego, aby godnie i spokojnie żyć. Często mówimy o świadomym podróżowaniu, jednak potrafimy wpaść w pułapkę turystycznych pokus, które ubrane w piękny marketing, zachęcają do podróży i odhaczenia kolejnego kraju na liście w BIO.
Świętuję Dzień Kobiet każdego dnia, a ten wyjątkowo poświęcony w kalendarzu dedykuję tym, które nie mają wedle kultury, a w zasadzie jej braku, prawa do świętowania.
• Afganistan – po przejęciu władzy przez talibów w 2021 roku kobiety straciły dostęp do edukacji, pracy w wielu sektorach i swobody poruszania się bez męskiego „opiekuna”.
• Iran – kobiety są dyskryminowane, a za łamanie przepisów dotyczących ubioru (np. nienoszenie hidżabu) grożą surowe kary, w tym więzienie. Codziennie dochodzi do publicznych egzekucji kobiet.
• Arabia Saudyjska – mimo pewnych reform kobiety wciąż mają ograniczone prawa, np. w zakresie swobody podróżowania czy decyzji odnośnie rodziny.
• Demokratyczna Republika Konga – wiele kobiet pada ofiarą gwałtów i przemocy seksualnej, szczególnie w regionach objętych konfliktami zbrojnymi.
• Sudan – nadal obowiązują brutalne kary dla kobiet za domniemane “przestępstwa moralne”, a przemoc domowa jest powszechna.
• Indie – problem gwałtów, przemocy domowej i przymusowych małżeństw nadal jest poważnym problemem, mimo rosnącej świadomości społecznej.
• Pakistan – kobiety często padają ofiarą tzw. “zabójstw honorowych” za rzekome naruszenie norm społecznych.
• Jemen – kobiety mają bardzo ograniczone prawa w zakresie dziedziczenia, rozwodów czy opieki nad dziećmi.
• Syria – w regionach kontrolowanych przez radykalne grupy, kobiety są zmuszane do noszenia nikabu i mają ograniczone prawa do edukacji i pracy.
• Afryka Subsaharyjska – w niektórych krajach dziewczynki są zmuszane do wczesnych małżeństw i porzucania edukacji.
• Bangladesz – mimo postępów, problem małżeństw dzieci i ograniczonego dostępu kobiet do rynku pracy, wciąż istnieje.
Gdy zerkniemy w statystyki przemocy i nierówności płci, okaże się, że nie trzeba ruszać do Afganistanu. Wystarczy, że wyjdziemy na swoje europejskie podwórko. Polska, Słowacja, Węgry, Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Grecja, Turcja, Włochy, Hiszpania, Malta to kraje, gdzie kwestia parytetów, równości płci, prawa do aborcji w chwili zagrożenia życia kobiety pozostawia wiele do życzenia. Przemoc domowa wedle statystyk zamiast spadać z roku na rok rośnie, a stawianie kobiety na drugim miejscu w hierarchii „ważności” płci to codzienność.
Na początku mojej drogi turystycznej, jako młoda przedsiębiorczyni nie miałam wygodnie. Mimo, że turystyka jest kobietą, to na stanowiskach dyrektorskich, w zarządach zasiada zdecydowana większość mężczyzn. Rozmowy o współpracy kończyły się niekiedy poklepywaniem po plecach i podważaniem potencjalnej mocy jaka we mnie drzemała. Niektórzy po latach podają dłoń patrząc w oczy, bo „zasłużyłam” na partnerstwo. Współpracujemy z ludźmi z całego świata i doświadczałam różnic kulturowych. Niejednokrotnie bycie kobietą stawiało mnie na przegranej pozycji w negocjacjach o lepsze warunki współpracy. W rankingach 100 najbardziej wpływowych ludzi turystyki w Polsce w 2024 roku, 27 to kobiety, a autorzy rankingu dumnie podkreślają, że to o 4 więcej niż w roku poprzednim. Uwierzcie, że w polskiej turystyce jest znacznie więcej wpływowych kobiet i to takich fest. Gdy widzę odważne kobiety turystyki to kibicuje z całych sił, bo znam koszt tej odwagi.
Dziś mam dumę ogromną. Jestem KOBIETĄ w turystyce, jestem KOBIETĄ w życiu, jestem KOBIETĄ w sercu. Jestem kobietą, która otacza się wspaniałymi facetami w biznesie, a ten życiowy FACET podnosi poprzeczkę ponad kosmos. Nie pozwalam na zniewagę, na pogardę, na wywyższanie się, na traktowanie mnie z góry, bo to nie są moje standardy. Nie akceptuję traktowania mnie jak narzędzia do nabijania wyników sprzedażowych za wszelką cenę, pod rygorem utraty „partnerstwa” . Czy jestem feministką? Każda kobieta ma coś z feministki, ale nie podpiszę się pod słowami, że każdy facet to… Nasze granice kończą się tam, gdzie u kogoś zaczyna się wolność. MAM WYBÓR i to jest moja MOC. Znam swoją wartość, czuję moc kobiety w każdej komórce mojego ciała, choć czasem musiałam sobie o tym przypomnieć. I wiecie co? Ta niepewność nie wynikała z działań jedynie mężczyzn, a kobiet również. Potrafimy się wspierać, budować kręgi, odpalać kadzidła i tańczyć do wschodu słońca. Potrafimy też wbijać okrutne szpile prosto w serducho. Dziś wspominam każdą kobietę, bez wyjątku i wiem, że bez doświadczeń różnego kalibru, nie doceniałabym swojego spokoju, miłości, związku, biznesu i życia jak doceniam dziś. Nie doceniałabym swoich relacji z innymi kobietami, jakie mam obecnie, bezinteresowne, na 100%, w totalnym szaleństwie kiedy trzeba i spokoju kiedy zawoła. Mam większą uważność na wszystko co mnie otacza i tego nauczyłam się od wielu z Was.
Kobiety najdroższe!
Nie zazdrośćmy, nie obrażajmy, nie rzucajmy uroków, nie porównujmy się, nie oceniajmy się, nie czyńmy innym tego, czego same nie chcemy doświadczać. Nauczmy się dostrzegać siebie w innych kobietach. Wspierajmy się nie tylko w pięknych wpisach na insta, aby PR się zgadzał. Odpowiedz sobie tak serio? Czy to kobieta, czy korzyść? Kiedy bez interesu zadzwoniłaś, napisałaś, zainteresowałaś się losem innej kobiety? Bądźmy prawdziwe w relacjach, słuchajmy się, szanujmy, nie licytujmy na swoje prawdy na swoje życia, nie stawiajmy siebie niżej i wyżej, nie czyńmy sobie tego czego same nie chcemy w swoim świecie. Bycie kobietą to nie szpilki i sexy kiecka. Bycie kobietą to odwaga, to jasne granice, to głośne mówienie NIE i stanowcze TAK. Bycie kobietą to nie słabość, to PRZYWILEJ.
Dzisiejsza okładka to dzieło utalentowanej Ani Mioduszewskiej, która również jest na zdjęciu. To jest magia! Razem z nami kolorowy duszek Paulina Łaba Torres. To Kobiety, które wprowadzają ogrom światła do mojego życia, a nasze rozmowy mogą trwać w nieskończoność. Dziękuję Wam moje insta Girls za to, że jesteście i że obok Was czuję się pełnowartościową Kobietą. Dziękuję, że potrafimy razem rozmawiać o sprawach przyziemnych i sprawach wagi wszechświatów. Dziękuję, że potrafimy się pięknie różnić, a wręcz różnice dodają koloru naszej relacji. KOCHAM WAS i życzę dziś słońca ze zdwojoną mocą. W moim życiu jest wiele wspaniałych kobiet i każdą z nich tulę dziś w myślach i słowach.
Dziś nie otrzymacie ode mnie perełek turystycznych. Dostaniecie ode mnie zadanie domowe. Zróbcie sobie DOBRZE po swojemu, jak lubicie i niechaj nic nie będzie dziś ważniejsze, bo MOŻECIE.
TY JESTEŚ NAJWAŻNIEJSZA!
no to cześć
Wasza Lastowiczka Iza!
