To będzie wpis oczyszczający po 24 latach NIESTOSOWNYCH pytań, domysłów, zaglądania w cudze majtki i życie. Będzie prywatnie bardziej niż kiedykolwiek, bo są czasem sprawy, które warto wyciągnąć ze starej szafy i raz na zawsze się z nimi rozprawić. Nie będzie poprawności politycznej, bo ta towarzyszyła nam latami, a w zamian dostawaliśmy coraz większe manto. Będzie też o traumatycznym doświadczeniu, na które nie każdy może mieć dziś przestrzeń, a życie nauczyło, że warto pytać czy ktoś jest gotowy na przyjęcie cudzych emocji. Nie zrzucaj nigdy ciężkich historii, gdy nie wiesz czy druga strona ma na to chęć. Tak! tu będą emocje więc przemyśl, czy chcesz posłuchać tej historii właśnie dziś.
Rozsiądź się wygodnie!
W 2007 roku powstało nasze biuro podróży. Chwilkę potrwało zanim swobodnie mogłam wyrażać siebie, swoją wizję biura podróży, rolę doradcy. Z marki lokalnej dzięki mocy internetów, które obsługuję z ogromną przyjemnością, zamieniliśmy się w markę globalną. Nie było już granic miasta, województwa, kraju, czy kontynentu. Mogliśmy współpracować z każdym bez względu na długość i szerokość geograficzną. Dzięki internetom okazało się, że możemy tworzyć SPOŁECZNOŚĆ i to był zawsze trzon naszego bycia w sieci. Gdy pojawia się więź, fajna relacja, a do tego wszystkiego chcesz być kumpelą z sąsiedztwa, bo widzisz potrzebę otoczenia, to wpadasz w pułapkę. Nie byliśmy już tylko biurem podróży. Byliśmy Izą i Grzesiem, z którymi można przybić piątkę na festiwalach muzycznych, pogadać o życiu, o modzie i przyrodzie. Wkroczył lifestyle, a wraz z nim marka osobista. Nie byliśmy świadomi , że to się dzieje, to działo się przy okazji naszej obecności w przestrzeni internetowej. Nie będę opowiadać dziś całej naszej historii, bo część możecie odnaleźć w poprzednich wpisach i w naszych social media, ale ważne jest to, że nasza rola stała się czymś więcej niż tylko profesją. Wkroczyliśmy w świat, w którym działo się wiele dobra, nieograniczony potencjał możliwości, a jednocześnie świat, gdzie ludzie testowali Twoje granice. Traktowali niekiedy jak przedmiot, czasem przywalili z zaskoczenia, a czasem nieudolnie próbowali hejtować i straszyć, zapominając w tej swojej złości, że w sieci nic nie ginie, a obejmując stanowiska np. w środowisku edukacji , warto myśleć jaki ślad się po sobie zostawia. To było! My nie z tych co noszą w sobie żal, bo wiemy czym to grozi. Wybaczamy, ale wyciągamy porządne lekcje.
Gdy zadałam Wam pytanie – jakich pytań człowiek, człowiekowi nie powinien nigdy zadać? pojawiły się następujące:
- kiedy ślub?
- gdzie twój mąż/żona?
- kiedy dzieci?
- czemu nie macie dzieci?
- ile zarabiasz?
- skoro in vitro nie pomaga to może adopcja?
- czy Twój partner/partnerka nie jest dla Ciebie za stary/za młody?
- dlaczego nie masz kontaktu z rodziną?
- skąd masz pieniądze na podróże?
- czemu nie pijesz alkoholu? ze mną się nie napijesz?
- dobrze widzę, że przytyłaś/schudłaś?
- dlaczego się rozwiodłaś/eś?
I wiecie co? tak można wymieniać bez końca.
Naszym głównym bohaterem pytań były DZIECI i o nich będzie dziś najwięcej. Pamiętajmy jednak, że można tu podstawić każde inne pytanie i będzie pasować dziś jak ulał!
Gdy jesteś w tym samym związku więcej niż połowę swojego życia bo 24 lata, to pytania o dzieci nie mają końca. Gdy jesteś osobą z internetów i uchylisz nieco więcej życia prywatnego, czy lifestylu, to wiedz, że ludzie rozliczą Cię z nowego ciucha, wyjazdu, kilograma, czy nałożonej na talerz kaloryczności. Skomentują nieobecność w biurze, nie biorąc pod uwagę, że praca zdalna to nie nadzwyczajna umiejętność tylko nasza turystyczna codzienność. Ten przestarzały stereotyp , że obecność w biurze = praca… Od paru lat mamy przestrzeń na kreatywność, na realizację niezrealizowanego i planowanie nowego. Mamy przestrzeń na baczne czuwanie i zarządzanie firmą. Jesteśmy bardziej wydajni niż kiedykolwiek, a komentarze, że my wciąż na wakacjach… No i niechaj tak zostanie już się na to nie złoszczę. Niechaj ten nasz wakacyjny VIBE zaraża tych spostrzegawczych i mobilizuje do wiecznych wakacji, bo przecież to możliwe.
Zazdrość to pierwszy stopień do ZMIANY! Twojej zmiany!
Jesteś bacznie obserwowany i rozliczany z tego co czynisz, jak się prowadzisz, z kim przebywasz i jaki masz plan na życie. To ludzi ciekawi i super! Widocznie tego typu „rozrywka” jest w świecie potrzebna. Ale gdy obcy, bez zaproszenia, zaczyna ingerować w Twój żywot i rości sobie prawa do oceny czy niewygodnych pytań, to:
MY PO RAZ PIERWSZY W ŻYCIU MÓWIMY ODWAŻNE I STANOWCZE WON!
W 2001 roku zaserwowaliśmy sobie pierwszy pocałunek. W 2006 roku wzięliśmy ślub i mimo, że w przysiędze, przez myśl i słowa przeszło, że nie dopuszczę Grzegorza aż do śmierci, to wyszło inaczej 😉 Czy był nam potrzebny ślub? Nie był! To był schemat w naszych rodzinach, który dopełniliśmy dla świętego spokoju. Przez 5 lat pytano kiedy ślub? Cieszy fakt, że łączy nas ta emocja zwana MIŁOŚCIĄ, bo czynić śluby bez MIŁOŚCI to już tortura. To wciąż się dzieje, bo presja społeczna nie śpi, ona bacznie czuwa. Niby XXI wiek, a jednak wciąż epoka kamienia łupanego. Homosapiens łączą się w pary i czynią plemię. Jak się nie połączą to już jest coś nie tak…może plemię wyginie, może skrzyżuje się z innym plemieniem? A gdyby tak spojrzeć na to inaczej i dostrzec w braku partnera POTENCJAŁ? Swój rozwój, odkrywanie zupełnie innych sfer niż te związane z plemieniem? Ale zostawmy to dziś.
Para mająca się ku sobie czyni potomstwo, aby plemię utrzymać i rosnąć w siłę. Niegdyś liczba stanowiła o jakości. Dziś o jakości świadczy coś zupełnie innego. Czy posiadanie dzieci świadczy o Twojej wartości? NIE! Czy liczba posiadanych dzieci świadczy o Twojej wartości? NIE! Niechaj to wybrzmi porządnie, bo przez ostatnie lata skutecznie wpędzano nas w poczucie, że bez dzieci jesteśmy nie pełnowartościowi. Tyle lat razem i bez dzieci? Albo coś jest nie tak, albo zwykli egoiści. Nie przyczyniają się do szerzenia populacji, ale za to płacą pokaźne podatki. Po co są podatki? A to już poczytajcie, bo warto wiedzieć, jak powstaje chociażby 800+ , które jest wspaniałą karta przetargową w politycznych rozgrywkach .
Nasłuchaliśmy się ocen pełną czapę i w zasadzie większość spływała po nas szybko, ale były takie momenty w życiu, w których to człowiek zamiast takich ocen potrzebował wsparcia, zrozumienia, albo najzwyczajniej w świecie świętego spokoju.
Kiedy dzieci? Czemu nie macie dzieci? To pytania, które na naszym Q&A padały zawsze (dla tych co w skróty jeszcze nie potrafią, to określenie z j.angielskiego zabawy PYTANIA & ODPOWIEDZI). Serwujemy sobie od czasu do czasu taką interakcję z obserwatorami w naszej społeczności. Ci co nas znają wiedzą, że są pytania i pytania. Gdy pojawi się ktoś od czapy lub złośliwiec, który postanawia popsuć Ci dzień, to takie pytanie jak „kiedy dzieci, kiedy ślub, kiedy drugie dziecko, kiedy mąż” nie były czymś nadzwyczajnym. Nas dotyczył temat dzieciaków i w zasadzie ostatni raz usłyszeliśmy je całkiem niedawno.
Pytania te padały setki razy. Zorientowaliśmy się, że stajemy się obojętni na ludzi, którzy nie wiedzą, że są granice. Odechciało nam się interakcji i Q&A bo wiedzieliśmy, że to pytanie padnie. Nauczyliśmy się wspaniale udawać, że wszystko jest okej.
Czemu to tak potrafi zaboleć?
- ktoś może nie chcieć mieć dzieci
- ktoś może chcieć nieustannie, a nie może i być może nigdy nie będzie rodzicem
- ktoś nie ma odpowiedniego partnera
- ktoś stracił miłość swojego życia, a wraz z nią nadzieję na potomstwo
- ktoś ma okrutne traumy i lęki
- ktoś obawia się o życie i zdrowie, bo prawo nie wspiera należycie kobiet w sytuacji okołoporodowej
- ktoś zmaga się z brakiem odpowiednich warunków
- ktoś jest już rodzicem, a Ty zadajesz pytanie o kolejne dziecko…
- ktoś stracił swoje dziecko i zawalił mu się świat
Te pytania ranią, przekraczają granice, depczą godność, otwierają kolejne rany, niezaleczony ból. Te pytania najczęściej zadają KOBIETY! Kobiety, które na profilowym mają zdjęcie uśmiechniętej familii. Te pytania zadane czy przez bliskich, czy przez obcych są NIESTOSOWNE i nie dlatego, że ktoś zaspokoi swoją ciekawość. Tylko dlatego, że po drugiej stronie stoi CZŁOWIEK Z HISTORIĄ, a odpowiedź może czynić ogromny dyskomfort. Jeśli jesteś szczęśliwym obywatelem tej planety, nie masz potrzeby zadawać takich pytań. Nie masz potrzeby interesować się cudzym życiem, a z pewnością nie masz potrzeby analizować go ze swojej perspektywy. SZKODA TWOJEGO BEZCENNEGO ŻYCIA.
Mówi o tym ogrom ludzi i nie wierzymy tym, którzy nagle reagują: „ojej, ja pytam z troski, ojej nie wiedziałem, ojej przepraszam…” Ktoś kto się o nas troszczył nigdy o to nie spytał… a jednak wiedział. Te pytania nie muszą czynić zadry, bo być może to WYBÓR, ale samo pytanie jest przekraczaniem granic przyzwoitości.
Naszą historię opowiadamy dziś głośno w 9 rocznicę wielkiej straty. To był dla nas nowy początek, nowa perspektywa, zupełnie nowy start. 9 lat temu urodziłam w domu na polecenie lekarza martwy płód we wczesnej fazie ciąży. Biło już serce, w planach zmiany, radość i dodatkowa istota do kochania. Skurcze bolały okrutnie. Rodziłam przez weekend w nieludzkich warunkach KILKANAŚCIE GODZIN, bez medycznego wsparcia, krwi straciłam ogrom, a finalnie w poniedziałek i tak wylądowałam pod narkozą w szpitalu. Klauzula sumienia, mordercze prawo przeciwko kobietom. Nie jestem za bezmyślną aborcją, ale za ratowaniem godności i życia kobiet ZAWSZE! Żadna kobieta nie powinna rodzić w domu z przymusu, nie powinna otrzymać takich zaleceń od placówki medycznej, powinna być należycie zaopiekowana, poinformowana i pokierowana co się za chwilę wydarzyć może. Każda z nas i każdy z nas, bo sprawa tyczy się też partnerów, powinni mieć prawo do POMOCY, należytej opieki medycznej.
To wpis dla wszystkich, którzy mają dość chamstwa, przemocy w sieci, prawa do deptania prywatności, a także boją lub wstydzą się mówić głośno, że mają prawa. Tą historią obnażam sferę prywatną, ale dziś wiem, że ma to ogromny sens, ma też misję, w którą wierzę. Jeśli uchroni choć jedną duszę od niewygody jakiej doświadczyliśmy to będzie ogromny SUKCES. Przytulamy tych, którzy wielokrotnie byli obiektem rozmów, ploteczek, dywagacji wśród całkiem obcych lub bliskich ludzi. Bądźcie dzielni i niechaj to Was nie niszczy a buduje, choć wiemy, że to cholernie trudna sztuka.
Czy z dziećmi czy bez dzieci JESTEŚCIE PEŁNOWARTOŚCIOWI ❤️ Jeśli ktoś twierdzi, że dziecko/partner/taka czy inna praca czyni go pełnowartościowym to wspaniale! My wybraliśmy zadbać o pełnowartościowy byt bez dodatków, tak po prostu, zanim damy nowe życie ❤️ Dziś pisze mi się to z lekkością, ale uwierzcie , że niejednokrotnie dawano nam odczuć, że brak dzieci stawia nas w szeregu gdzieś poniżej.
42 lata ja i 43 lata on… ile to pytań? o każde jedno za dużo! Teraz nowy etap i pytania, czy nie za późno na dziecko? A kto to wie? Ty? Z pewnością NIE! Czy wiesz, że statystyki wskazują, iż po raz pierwszy w historii liczebność ciąż kobiet po 40-tym roku życia, przewyższyła ciąże nastolatek? Czy wiesz, że rok do roku ponad 30 tyś kobiet w Polsce doświadcza poronienia? Czy wiesz, że temat nie dotyczy tylko Ciebie, a setek tysięcy kobiet, bo większość nie objęta jest nawet w statystykach? Czy wiesz, że temat jest to tak powszechny, a wciąż TABU w wielu społecznościach wydawałoby się bardzo świadomych? Czy wiesz, że mimo, iż temat mocno kobiecy, to kobieta kobiecie potrafi wbić największe szpilę? Swego czasu mocno zwątpiłam w te magiczne kręgi kobiet, w to wsparcie, które pięknie wygląda na insta , a w rzeczywistości krwawi. Czułam wykluczenie, czułam brak należytego wsparcia, czułam się beznadziejnie.
Jesteśmy dziś gotowi na naszą historię, która niechaj dmuchnie Wam w skrzydła jeśli właśnie tego dziś potrzebujecie. Mówią, że ciąża po 35tym roku życia to ciąża geriatryczna. Nieco śmiesznie to z mojej perspektywy wygląda, bo czuję się młodsza niż kiedykolwiek, nigdy nie byłam tak zdrowa, tak szczęśliwa i tak spełniona jak dziś w wieku 42 lat 🙂 Jesteśmy gotowi na te piękne i na te trudne momenty, bo wszystko co działo się przez ostatnie lata dało nam moc, jakiej nie da się kupić za żadne skarby. Tego doświadczenia nie da Ci młody wiek zaraz po ślubie, nie da Ci szkoła, ani dom. To dostajesz od życia. Czuję się pełnowartościową kobietą, a to mi daje poczucie, że wiek nie ma tu żadnego znaczenia.
Oprócz tego, że jako doradcy podróży wysyłamy Was w piękny świat i spełniamy turystyczne marzenia, to jesteśmy dla Was wsparciem podczas sytuacji alarmowych. Niektóre na granicy życia i śmierci. Tak! poronienia, śmierć, wypadki i straty dzieją się również na wakacjach. Dziękujemy Wam dziś za zaufanie i za to, że dajecie sobie przestrzeń na bycie w pełnej mocy, a czasem w pełnej niemocy. To wszystko ma swój sens, choć czasem ma się ochotę wyć do Księżyca. Was też dotyka ludzka zawiść, zazdrość, konkurencja, a czasem zwykły los, scenariusz, który gdzieś zapisany i zupełnie z zaskoczenia, potrafi zdeptać nadzieję, doprowadzić do dolin, depresji i stanów lękowych. Jesteśmy LUDŹMI bez względu na fach w ręku. To sprawiło, że w naszej przestrzeni stworzyła się wspaniała SPOŁECZNOŚĆ, która ma bardzo zbliżone wartości. Społeczność, której nie samo konsumowanie, a również dzielenie się przysparza ogrom frajdy. Społeczność, z którą zrobiliśmy tyle wspaniałych rzeczy, spotkań, wyjazdów, rozmów w godzinach i po godzinach pracy. Społeczność, w której okazało się że są obecni ludzie , z którymi mamy nową rodzinę!
Pamiętajmy!!!! Wpędzanie kogokolwiek w poczucie, że JUŻ POWINIEN: być mamą/tatą, studentką, żoną, kochanką, dyrektorem, szefem wszystkich szefów, rzucić etat, lub już POWINIEN żyć inaczej niż żyje, NIE JEST POTRZEBĄ osoby ocenianej tylko POTRZEBĄ OCENIACZA. Wbijmy sobie to na zawsze do głów.
I tak sobie zaczęłam o tym myśleć z czasem. Skoro o dzieci pyta mnie ktoś, kto nie jest moim życiowym partnerem, to może jego potrzeba bycia rodzicem jest ogromna? Może ten ktoś ma nieudany związek i sam szuka szczęścia w innych ludziach zamiast w sobie… nawet mi się szkoda tych pytaczy po czasie zrobiło, bo oni na prawdę przestali wierzyć w miłość. Ale ta moja empatia do pytaczy, aby nie urazić, przez lata pozwalała też udawać, że jest SUPER! Te pytania nigdy nie będą stawiane z TROSKI! Nie wierz w takie wytłumaczenia. Reaguj, mów STOP, no chyba że Ci to nie przeszkadza, a prywatność nie ma dla Ciebie znaczenia! Gdyby chodziło o Twoje dobro te pytania nie padałyby wcale. A gdy pytacz po Twojej reakcji STOP wpędzi Cię w poczucie winy, bo to przecież troska, a Ty reagujesz stanowczo, to wiedz, że masz do czynienia z narcyzem, manipulatorem, któremu z pewnością o dobro drugiego człowieka nie chodzi.
Homo sapiens uwielbia rozliczać cudze żywota. Uwielbia oceniać, krytykować, czynić szerokie analizy wydatków, decyzji, zachowań drugiego przedstawiciela tego samego gatunku. Ta umiejętność rozwija skrzydła w chwili, gdy homo sapiens nie ma radości w swoim istnieniu. Potrzebuje udowodnić, że u kogoś też jest do dupy, albo że być może do dupy bardziej niż się spodziewamy. Zwykle wynika to z zazdrości, braku spełnienia. Homo sapiens potrafi w refleksje, ale tyczy się to nielicznych osobników i zwykle refleksja przychodzi późno, po ptokach, gdy mleko się już rozlało. Inteligentne osobniki gatunku ROZUMIEJĄ, że wtykanie nosa w nie swoje sprawy, to szlachetny talent, który doceni tylko homo sapiens z wykształconą przednią częścią kory obręczy w mózgu, odpowiedzialnej za emocje i odczuwanie empatii.
Gdy zaczęłam pracować z emocjami zrozumiałam, że ludzie muszą gdzieś wyładować swój życiowy gniew, frustracje, niepowodzenie lub zwykły codzienny wkurw. Czasem jest to sport, czasem praca w ogrodzie, czasem mindfulness w czystej postaci, medytacja, czy praktyka oddechowa, czasem modlitwa do boga , a czasem do wszechświata. Czasem ujściem emocji … będziesz TY! Worek treningowy. To również natura homo sapiens, tylko takiego, który nie potrafi ogarnąć samego siebie, potrzebuje Ciebie. My też nie raz potrzebowaliśmy krzyknąć, tupnąć nogą, trzasnąć drzwiami.
Obserwujemy świat instagrama, w którym jesteśmy od lat i w zasadzie tu nic się nie zmieniło , za wyjątkiem tego, że kiedyś nie było funkcji KOMENTARZE, wiadomości. Doszły oczywiście rolki , storki i inne naklejki, ale największą rewolucję uczyniły te dwie funkcje. To jak przyzwolenie: wypowiedz się! Powstał trend CALL TO ACTION, który miał zmobilizować ludzi do interakcji z autorem wpisu. Nieliczni zrozumieli pytanie, bo przeczytali wpis autora. Ale niestety większość przeżywa ten świat obrazami, tym co widzą oczy, a nie tym co mówi od serca autor. A zatem zamiast odpowiedzieć na pytanie lub zareagować zwykłym lajkiem lub wcale, dowali DLACZEGO NIE MACIE DZIECI? WIEM O WAS WIĘCEJ NIŻ WAM SIĘ ZDAJE!
Wtedy sobie myślę:
BARABUM BARABAM i tu Cię nieszczęśliwa duszo MAM!
Zdradzasz swój nieszczęśliwy byt i zamiast dać sobie pomóc, postanawiasz skopać szczęście. BŁĄD! Ale może kiedyś Cię oświeci, że przekraczasz granice. A może nie? Nasze życie się nie zmieni z tego powodu, a Twoje może i to bardzo. Już nie dyskutuję, nie wchodzę w interakcję, mam narzędzie BLOKUJ i nie tracę energii czyniłam to latami. Gdy ktoś pyta patrząc prosto w oczy, mówię STOP i nie mam więcej ochoty na relacje. Tak już mam i nie wiem, czy kiedykolwiek się to zmieni, bo przez lata odpuszczałam, a dziś czuję, że mnie to wypala, drenuje z energii i niepotrzebnie zabiera bezcenny czas.
Pokolenie millenialsów, do którego należymy podzieliło się na dwa obozy:
- tych co w schematy potrafią i się ich kurczowo trzymają
- tych co schematy rozumieją, ale od schematów odeszli
Czy schematy są złe? NIE MUSZĄ jeśli są Twoim świadomym wyborem, a nie presją mamy, taty, sąsiadki czy obcej duszy z internetów.
Nas zawołała potrzeba spełniania swoich marzeń, ambicji, planów, szaleństw i pomysłów z kosmosu. Schemat studia i ślub to potrzeba rodziny i gdybyśmy dziś podejmowali decyzje, to pewnie studia były by te same, a ślub już niekoniecznie. Nic tu nie było po naszemu oprócz męża i żony 😉 Może wiesz jak to jest … większość gości, których widzisz pierwszy i w zasadzie ostatni raz w życiu, wszystko na wariata, bo przecież już czas i ogólnie po co nam ten ślub i to kościelny, jak nie chodzimy do kościoła, a ta instytucja była nam z roku na rok coraz bardziej obca. Dziś śmiejemy się z tego i wspominamy jak niezły żart. Film ze ślubu skutecznie przypomina, aby nie czynić nigdy nic pod presją. Po ślubie schematom powiedzieliśmy stop. Postanowiliśmy spróbować wszystkiego co wołało. Dziś z czystym sumieniem możemy powiedzieć, że zasmakowaliśmy tego świata bardziej niż planowaliśmy. O większości nawet nie marzyliśmy, bo było to poza naszym zasięgiem. Niemożliwe okazało się możliwe i wiemy, że posiadanie dzieci nie dałoby nam tej szansy. Niejeden powie, że z dziećmi też można przeżywać i doświadczać! JASNE! I też mamy to w planach 😎 ale my mieliśmy potrzebę doświadczać życia bez dzieci , po swojemu, na swoich zasadach w czasie kiedy natura nasza wołała o spełnienie, a nie poświęcenie. Chcieliśmy mieć warunki, chcieliśmy mieć poczucie bezpieczeństwa zanim to bezpieczeństwo będziemy zapewniać innym. Czasem były to wymówki i dziś to wiemy.
9 lat temu usłyszeliśmy diagnozę. „Serce dziecka przestaje bić”. Nie otrzymałam należytej pomocy, a w zasadzie nie było jej wcale. Zadano mi pytanie o imię dziecka i czy organizuję pogrzeb tego co po nim zostało. Wypisałam się na własne żądanie ze szpitala zaraz gdy tylko puściła narkoza. Sytuacja bez psychologa, bez wsparcia, w tle płacz kobiet , a z drugiej strony nowonarodzonych dzieci. Traumatyczne doświadczenie, które odbiło piętno na wiele kolejnych lat. Oczywiście grałam rolę kobiety niezłomnej, bo nie miałam innego wyjścia, tak wtedy myślałam. Do pracy popędziłam migusiem, aby nie zadręczać głowy obrazami jakie miałam zakodowane jeszcze przez długie lata. Grześ był moim jedynym realnym wsparciem. Byliśmy w tym razem. Najbliższe otoczenie nie wiedziało jak pomóc więc milczało. Na palcach jednej ręki wyliczę kobiety, które temat poruszyły, są obok mnie do dziś. Temat tabu, a więc nie ma tematu. Nie mam pretensji do nikogo z otoczenia, mam ogrom uwag do systemu edukacji, a w zasadzie do braku edukacji w tym zakresie. Kobiety są zaprogramowane aby rodzić, ale nie aby tracić ciąże. Nikt nie uczy co wtedy, jakie masz prawa i jak o siebie zadbać. To powinna być obowiązkowa lekcja w szkole, szczególnie w czasach kiedy kobieta nie decyduje o losach własnej macicy, decyduje o tym chory przepis, wymyślony przez bandę radykałów i wyznawców kościoła.
To nie był nasz czas. Przez kolejne 9 lat to nie był czas na dzieci. To był nasz czas. Przez te 9 lat temat dzieci był wciąż żywy. W pewnym momencie postanowiliśmy, że życie bez dzieci jest nasze, wygodne, bez ograniczeń, po naszemu, bez lęku o kolejne straty. Sytuacja polityczna w Polsce dała kolejny powód, bo gdy widziałam te umierające kobiety, które przegrywały z patologiczną ideologią, to widziałam siebie. Nie chciałam takiego scenariusza ponownie, a doświadczona życiem, wiedziałam, że jest on jak najbardziej realny, a skutki mogą być śmiertelne. Bałam się. Podziwiałam każdą z Was, która miała odwagę być w ciąży i każdą z Was, która miała odwagę powiedzieć głośne NIE. Skupiliśmy uwagę na tym wszystkim co sprawiało nam przyjemność , uciekliśmy od bólu, choć jak się potem okazało był wciąż w nas. Korzystaliśmy na maksa, realizowaliśmy się w każdym aspekcie, postawiliśmy na podróże, szaleństwo, rozwój i pasje. Byliśmy na dopaminowym haju. Potrafiliśmy jednej nocy podjąć decyzję o podróży do wioski św. Mikołaja, a następnego dnia siedzieć zaraz u jego boku w Laponii. Zachciało nam się odwiedzić Kevina samego w domu, no to siup do USA. Pomysłów na podróże nie było końca, a jednocześnie ogarnialiśmy biuro i dziś zachodzę w głowę jak my to wszystko zrobiliśmy we dwójkę?
Zbudowaliśmy markę osobistą z misją, która zawsze w tle ma ŚWIADOMOŚĆ i to szeroko rozumianą. Zbudowaliśmy pierwszą w Polsce markę osobistą doradców podróży, którzy zaczęli głośno mówić o niewygodach, o prawach turystów i obowiązkach, o ustawie o przepisach. Mówimy głośno o dziadostwie, o masówce, o planecie i podstępnej moralności, która z jednej strony karze turystów na all inclusive i stawia ich w jakimś gorszym szeregu rozliczając ze śladów węglowych, a z drugiej zarabia na e-bookach z niedostępnych miejsc na ziemi, depcząc dziewicze tereny tej planety. Jakie czasy taki kolonializm. Uświadamiamy Was, że nie jakoś , a jakość ma wpływ na Wasz wypoczynek. Głośno powtarzamy, że mówienie o potrzebach i brak wstydu w tym zakresie to WASZA droga do spełnienia! Mówimy głośno, że opieranie wiedzy na plotkach , aferach, zasłyszanych newsach to tworzenie DEZINFORMACJI. My wolimy znaleźć źródło, zamiast czynić chaos, którego w obecnym świecie nie brakuje. Doświadczyliśmy systemowych baboli i miało to ogromny wpływ na to, jak zaczęliśmy postrzegać nasz świat. Zaczęliśmy razem z Wami poznawać swoje prawa i swoje obowiązki. Dostrzegliśmy swoje turystyczne wpadki i co moglibyśmy czynić lepiej. W czasie COVID turystyka odcięta od źródeł dochodu uświadomiła nam , że nasza druga, a nawet trzecia noga ratuje nasze finanse i na te aktywności również musimy mieć przestrzeń. Mało kto z Was wie, że jesteśmy ludźmi, którzy żadnej pracy się nie boją i jak trzeba to podwijamy rękawy i działamy. Nie czekamy, aż spadnie z nieba, bo nie spadnie. Świadome wybory i świadome decyzje stały się naszym priorytetem. Już nigdy nie chcemy stanąć w sytuacji gdzie nie wiemy jakie mamy prawa, co się wydarzy, jak poprosić o pomoc i że ta pomoc jest naszym prawem! Gdy pięknie nam się żyło, gdy społeczność rosła w siłę, o naszej marce usłyszał świat. Nie spodziewaliśmy się takiego boomu, takiej wielkiej rewolucji. Przerosło to nasze możliwości i nawet przez chwilę zatyraliśmy się na amen, ale tylko po to, aby przypomnieć sobie, że my też mamy prawo do odpoczynku, że nie możemy dać się wykorzystywać swoim partnerom, klientom, pracownikom, bliskim. Dostaliśmy kolejną lekcję, którą szybko odrobiliśmy na 5 z plusem. Na przestrzeni ostatnich lat otrzymaliśmy masę wyróżnień i nagród za szerzenie wartościowych treści w sieci. Przestały nam imponować dyplomy za ilość sprzedaży, bo nie miało to nic wspólnego z jakością. Wyróżniono nas nagrodą dla twórców internetowych, która ma dla nas ogromne znaczenie, bo wręczona została w roku śmierci naszej najbliższej przyjaciółki. Hasło tego wydarzenia brzmiało „czas się zatrzymać”. Zatrzymaliśmy się konkretnie, niektórzy nawet twierdzili, że to nasz krok wstecz, bo nas mało w sieci. Dla nas był to krok milowy i rewolucja jakiej żadne z nas się nie spodziewało. Otrzymywaliśmy wówczas ogrom propozycji o współprace, a większość z nich odrzucaliśmy, bo świadomie podchodzimy do tego co pokazujemy w naszej przestrzeni. Nie zawsze tak było. Zadbaliśmy o siebie jak nigdy dotąd. Priorytetem już nie byli inni, a My i ktoś pomyśli egoiści. Niech myśli. Każdy zdrowy człowiek wie, że bez balansu nie ma romansu z żyćkiem i tak mawiał mój śp. dziadek Stanisław. Chcesz dawać energię innym , najpierw zadbaj o swoją. Przez te 9 lat od straty, włączyła nam się funkcja RATOWANIE ŚWIATA, pocieszanie otoczenia, dbanie o wszystko i wszystkich, a powiedzenie NIE było wyczynem. Dziś wiemy, że powodem były nasze potrzeby. Nie byliśmy należycie zaopiekowani i sami chcieliśmy dać światu to czego pragnęliśmy. Stawanie przed publiką dzień w dzień z kolejną dawką rozrywki, wiedzy, informacji, to KOSZTUJE… Zachwiały się te proporcje dawania i brania, a do tego coraz bardziej mechaniczne traktowanie nas ludzi sprawiło, że musieliśmy powiedzieć pass. W naszej branży z racji mocy w sieci uznawano nas za „gwiazdy” i taka łatka przyklejona przez zupełnie nam obcych ludzi powiewa sobie od czasu do czasu, ale mamy z tym już gruby luz. Świecimy z każdym dniem coraz jaśniej, bo czujemy tego sens. Dziś to nie rani, bo wiemy kim jesteśmy, jaką wartość wnieśliśmy i wnosimy nie tylko do świata branży turystycznej, ale również do przestrzeni wirtualnej. Wiemy jak wygląda nasze życie, jak wygląda nasza główna rola, której w sieci nie widzicie. Ocena po kilku sekundach z naszego dnia w stories, przestała boleć, bo nasze życie dzieje się poza internetem! Nie bolą też plotki , ploteczki, bo koleżanka powiedziała, bo Was zna… Nie zna nas skoro sieje plotki. Otaczamy się ludźmi, którzy nie muszą tego czynić, aby mieć przyjaciół czy temat do rozmowy. Nigdy nie byliśmy zachłanni na monopol, ten turystyczny świat ma się czym podzielić. Może też podzielić się dobrem, ale tylko wtedy gdy nie ma w sobie zawiści, zazdrości, konkurencji.
Kilka lat temu gdy dopadł mnie kolejny kryzys twórczy, a „uprzejmi” obserwatorzy nie omieszkali od czasu do czasu potraktować jak przedmiot, odezwała się do mnie Nina. Nina zapytała nieśmiało, czy nie zechcielibyśmy napisać e-book o LAST MINUTE, a część dochodu przeznaczyć na Fundację. Pytam co za Fundacja? Otrzymałam odpowiedź.
Fundacja im. Ernesta Wójcickiego,
znana bardziej w przestrzeni jako Fundacja Mamy Ginekolog. Ja przechodząca kryzys, wizja poronień, ogromny lęk, niewygodne pytania od ludzi, jakaś taka zwykła beznadzieja, powiedziałam po dłuższej chwili TAK. Wciąż zmagałam się z traumą, a każde narodziny dziecka, czy informacje o ciążach znajomych z jednej strony cieszyły niesamowicie, a z drugiej sprawiały, że w środku wyłam z bólu. Kilka chwil później oddałam gotowy, 60 stronicowy e-book.
Nie mogłam się do niego zebrać kilka lat, aż przyszedł ten odpowiedni czas i poczyniłam to w kilka dni. Całkowity dochód z jego sprzedaży zasilał cele statutowe Fundacji od 2022 roku. To tutaj dowiedziałam się jakie są nasze prawa jako pary po takich doświadczeniach, jak możemy o siebie zadbać, do kogo możemy się zgłosić i jak sobie pomóc. Trafiłam tu po 6 latach od poronienia, a ból był wciąż obecny. Widocznie wtedy byłam gotowa. To był wielki krok do zmiany i pokonania strachu, który trwał jeszcze długo, ale z coraz mniejszą siłą. Nina! Dziękuję za to co poczyniłaś Ty i cały Wasz zespół Fundacji. Nie wiedziałaś o naszej sytuacji, nie znałyśmy się wcale, a trafiłaś w samo sedno. Dziękujemy za to, że zmieniliście nasze podejście do strachu do tego stopnia, że piszę dziś ten wpis będąc w siódmym miesiącu ciąży i mam w sobie ogromny spokój, bo jestem gotowa na każdy scenariusz i wiem, że go przetrwam.
Może zaskoczę wielu, ale kochamy dzieci i zawsze tak było 😎 Może taka ciocia i wujek byli potrzebni aby dzieciaki, które nie miały uwagi należytej swoich rodziców, miały tą uwagę od nas? Kto to wie? Może te spotkane dzieciaki w podróży, którym daliśmy troszkę radości, miały lepszy dzień? Gdyby nie nasza historia, nie zrealizowałabym misji w Gambii i akcji edukacyjnej na Zanzibarze. Nasze serca zawsze otwarte były na pomoc dzieciakom, nigdy nie byliśmy na nie obojętni. Ale nauczyliśmy się też świadomie pomagać i wiemy, że pomoc nie zawsze polega na dawaniu, to najprostsza forma. Czasem to jedynie ratowanie swojego własnego zranionego EGO. Pomoc niekiedy to uwaga, to poświęcony czas, to edukacja, to uśmiech, to dobre słowo. Pomocą czasem będzie NIE DAĆ, bo zmobilizuje to wygodnych rodziców, aby jednak posłać dzieciaki do szkoły , zamiast wysyłać je na żebry w turystyczne rewiry bez opieki. Takie sceny grają na emocjach i otwierają portfele, ale nic z tego nie wynika. Dlatego zaczęliśmy wspierać konkretne fundacje, konkretne cele, zweryfikowane zbiórki i bardzo ostrożnie podchodzimy do kwestii pomagania.
Jako ludzie bez dzieci obserwowaliśmy sobie ten parentingowy świat i wyciągaliśmy wnioski. Wiemy dziś co nam imponowało, a czego nigdy nie będzie w naszym domu. Oceny zawsze zostawialiśmy dla siebie, bo kim jesteśmy aby ustawiać cudze życie? Były jednak momenty takie jak wizyty w naszym biurze, w naszym miejscu pracy, gdzie czasem musieliśmy zwrócić uwagę, uwierzcie było nam niewygodnie z tym, ale wychodzimy z założenia, że nasze miejsce pracy to odpowiedzialność, to uważność, to masa potencjalnie popełnionych błędów, a nie plac zabaw i rodzinna rozrywka. Nigdy nie było u nas kącika dla dzieci nie dlatego, że dzieci nie lubimy. Nie ma go dlatego, że potrzebujemy skupienia uwagi na swojej pracy, na Twoich potrzebach. Żadna z osób pracująca w Narni nie lubi nadmiernych bodźców, mocno dbamy o spokój w środowisku pracy. Mamy wiele rozwiązań, które daje możliwość obsługi klienta rodzinnego, chociażby obsługa on-line bez wychodzenia z domu. Co więcej! taka obsługa daje konkretny i sprawny proces rezerwacji, w porównaniu z wizytą w biurze ze znudzonym maluchem, które nie ma przyjemności z siedzenia przy biurku, albo w długiej kolejce. Zwrócisz uwagę , dostanie Ci się porządnie.
Dzieci często wykorzystuje się w komunikacji, dla zaznaczenia powagi sytuacji, a w naszej branży wygląda to mniej więcej tak:
- „zmienione godziny wylotu, a my mamy małe dzieci”. Odpowiadamy: warunki uczestnictwa jasno mówią, że godziny mogą ulec zmianie, a zatem, zdziwienie, że taka sytuacja ma miejsce jest przyznaniem się do faktu, że podpisaliście umowę bez jej czytania. BŁĄD! Dzieci nie są uprzywilejowaną grupą społeczną, której godzin przelotu się nie zmienia. Decydujesz się na podróż z dziećmi świadomie, nie używaj ich jak narzędzia do grania na emocjach.
- „pożary, trzęsienia ziemi, łatwo się mówi my mamy dzieci”. Odpowiadamy: mieszkamy na planecie ZIEMIA, na której siły natury, to nie wyjątek a codzienność. Każdy z nas jest czyimś dzieckiem. Natura nie patrzy czy to 7 latek czy to senior. Nie mamy wpływu na sterowanie siłami natury, ale jak posiądziemy tą umiejętność damy znać.
- „te bachory nie dały żyć w samolocie”. Odpowiadamy: Każdy z Was ma prawo do wykupienia prywatnego przelotu. Dysponujemy takimi usługami , gdzie na pokładzie możesz być sam ze swoją rodziną. Masz gwarancję, że obce dzieci, lub obcy rodzice nie zakłócą Twojego spokoju w trakcie lotu. Wycena prywatnego lotu czyniona jest indywidualnie, nigdy nie LAST MINUTE, gdyż usługi te należą do luksusowych i rezerwowane są z dużym wyprzedzeniem. Z chęcią w tej kwestii wspierać będziemy.
- „chamstwo! nikt nie przepuścił z dziećmi”. Odpowiadamy: pierwszeństwo na lotniskach, podczas odprawy, czy podczas zameldowania w hotelach mają rodziny z dziećmi do lat dwóch. W turystyce potocznie nazywane infanty. Masz pełne prawo do korzystania z takiego przywileju i korzystaj póki możesz. Powoływanie się na 7 czy 12 letnie dziecko w celu uniknięcia kolejek… Powołać się możesz, natomiast polecamy zapoznać się z regulaminem i polityką linii lotniczej, lotniska, hotelu i wszystko będzie jasne, a żal do ludzi jakby mniejszy.
Dyplomacja nie pomaga, bo bycie rodzicem jest czymś ponad byciem bezdzietnym i koniec kropka. W naszym świecie tak nie jest i nie będzie, bo wiecie co? Bo mamy tego najzwyczajniej w świecie dość.
Znamy prawa człowieka i nigdy nie zapominajmy, że bezdzietność to nie jest utrata człowieczeństwa.
Ile razy słyszeliśmy: „nie masz dzieci, nie wiesz co to życie”. Żyjemy pełnią życia i dzieci nie były nam nigdy potrzebne, aby czuć że żyjemy. Żyliśmy na 100% bez dzieci.
„Kto nie ma dzieci nie wie co to miłość…” Kochamy kochać! Czasem nawet do szaleństwa 😉 kto twierdzi, że to dziecko czyni świat z miłością, nie był kochany prawdziwie przed jego narodzinami. My mamy absolutne poczucie bycia kochanym i kochamy na całego. Fajnie jest wiedzieć co to prawdziwa miłość zanim stanie się rodzicem. Genialnie jest stworzyć życie z miłością swojego życia, a uwierzcie nie jest to takie oczywiste w tym szalonym świecie. Kto używa takich „ciosów” wobec bezdzietnych, zdradza wiele o samym sobie, nie o nas. Zdajemy sobie również sprawę, że nowe życie może dać nam miłość jakiej nie znaliśmy, ale czy lepszą? Czy tak można wartościować miłość? Czy jest ta lepsza i gorsza, ta bardziej i mniej? Miłość po prostu jest albo jej nie ma. Bezgraniczna, czysta, bezinteresowana.
Nie licytujmy się na MIŁOŚĆ, bo to świadczy o braku MIŁOŚCI.
Czy wszyscy muszą mieć dzieci? NIE! I kiedyś może ten świat to zrozumie. Nie każdy musi kończyć szkoły, wychodzić za mąż, rodzić dzieci, budować dom i posiadać konto na insta. TO JEST WOLNOŚĆ. Ale czy wiesz, że czasem to nie kwestia wolności i wyboru, a kwestia zdrowia, sytuacji, a wręcz braku wyboru?
Homo sapiens to specjaliści w dawaniu nieproszonych rad. Ogłosiłam ciążę… otrzymałam ogrom wieści co powinnam, a co nie powinnam mimo, że mój wpis nie zawierał w sobie prośby o porady. Były też „gratulacje” w postaci „no nareszcie!” fajnie, że się cieszysz i że tyle czekałaś na nasze dziecko! Weź następnym razem pod uwagę, że Twoje spóźnione nareszcie, może być tym właściwym momentem dla nas, ani nie za wcześnie, ani nie za późno. A może ten ktoś komu tak „naresztujesz” starał się kupę lat? ale nie po to, aby ulżyło Twojej potrzebie… pogratuluj tak po prostu, bez swoich egoistycznych wstawek, albo nie czyń zupełnie nic powstrzymując się od komentarza.
Nie strasz! Nie mierz cudzego życia swoją miarą. To, że miałaś nieprzespane noce, nieudane wakacje, przewrócone życie do góry nogami, nie musi oznaczać, że u nas tak będzie. Znów zdradzasz swoje niezadowolenie z bycia rodzicem, a być może życzysz nam, abyśmy lepiej od Ciebie nie mieli? To, że życie z dziećmi ma inny wymiar to zdążyliśmy się zorientować 🙂 mamy swoje lata i ta świadomość też jakby większa, ale pozwól, że sami doświadczać będziemy tych momentów, bez karmienia się cudzymi schematami. Budujemy dom i wiecie co? Ani się nie rozwodzimy, ani nie kłócimy, nie ma dramatów, a wszystko co się dzieje w ostatnich miesiącach po prostu sobie płynie. Nie piszę tego po to aby się chwalić , wywyższać czy komuś imponować. Piszę to po to, aby Was zmotywować, pokazać, że można inaczej, że można spokojnie, bez spiny, bez kłótni, bez dram. Można stworzyć sobie warunki, można planować z głową, a jednocześnie czasem na spontanie. Gdyby ktoś mi powiedział, że najpierw w naszej domowej krainie powstanie ogród, a potem wylewki i gładzie, to postukałabym się w głowę. A jednak! Czasem te spontaniczne decyzje dają Ci ogrom spokoju. Nasz wymarzony ogród już budzi się do życia i jak się tu wprowadzimy, będzie już gotowy. Miał być końcem, a jest początkiem i to jest nasza przewrotność losu, nasze nietrzymanie się schematu.
Dajmy ludziom żyć na ich własnych zasadach.
Czeka nas być może zupełnie nowa rola , nowe życie, nowy człowiek. Będziemy w naszym domu głośno rozmawiać o miłości, o szacunku, o uważności na drugiego człowieka, ale bez wtykania nosa w prywatność, w majtki, w portfele. Będzie dużo o stawianiu granic, o emocjach, bo o tym rozmawiamy na codzień. Nie czuję , że coś przegapiłam, że mogłam inaczej, że może wcześniej. TERAZ JEST TEN ODPOWIEDNI CZAS ❤️ odpowiedni czas kiedy mówię STOP na przekraczanie granic, ocenianie, wtykanie nosa w sfery zamknięte dla widza. Dzielimy się z Wami tym czym chcemy. Wiecie o nas tak niewiele, a czasem swoją postawą chcecie udowodnić , że wiecie wszystko 🙂 Mówię STOP wszystkim pytaniom o kwestie dzieci, ślubów, finansów i jakichkolwiek schematów, które dopadły Ciebie. Jest nas ponad 8 miliardów i każdy z nas ma prawo być zupełnie inny.
Ta historia miała by inny finał gdyby nie FACET! Faceci potrafią ubrać zbroję BOHATERA . Zbroja ma jednak swoją żywotność , a czasem nawet zardzewieje. Facet ma uczucia, emocje, niekiedy większą empatię niż niejedna kobieta, ale znów te schematy. Faceci nie płaczą! Dostanie z lewej, z prawej i z podniesioną głową idzie przed siebie. Serce jednak potrafi krwawić latami , po cichu. My zrozumieliśmy, że prawdziwy facet, to facet z prawdziwymi emocjami bez ukrywania, bez uciekania, bez trzaskania drzwiami czy karania ciszą. Wiemy też, że temat poronień, starań o potomstwo, śmierci dzieci, czy decyzji o bezdzietności, to przecież nie tylko kwestia kobiet. Kobiety lubią przypisać sobie rolę cierpiętnicy Izaury, a facet ma otrzepać pelerynę i zgrywać bohatera dalej. Na białym rumaku popędzi za niewiastą uratuje ją z opresji. Niejeden bohater skutki ukrywania emocji poczuł lub poczuje, bo emocje to energia, która gdzieś swoje ujście znajdzie. Pamiętajmy to jest WSPÓLNY temat, wspólne zaopiekowanie, wspólna uwaga. To nie tylko KOBIETA! Grzegorz jest moim ogromnym wsparciem od lat i gdyby nie jego instynktowne działania, bo przecież też nie dostał szkoły życia od nikogo w gratisie, to ten scenariusz mógł wyglądać tragicznie. Nie wygląda, bo wspieramy się od zawsze, choć nie zawsze było łatwo.
Na instagramie widzimy skrawki cudzego życia, a jednocześnie traktujemy ludzi z sieci jak swoich kumpli, a czasem jak maszyny bez duszy i serducha, na usługach obserwatora. Nie odpowiesz na pytanie dostajesz „.” dla podbicia. Emotki, interpunkcja, to wszystko ma znaczenie w nadawaniu tonu, powagi przekazu. Masz ochotę po pracy najzwyczajniej w świecie spędzić czas bez pracy, a po godzinach bombardowanie na insta czy fb z pytaniami o wakejki. Ja wiem, że media społecznościowe zacierają granice, ale wywołujesz do tablicy, a ciszę często traktujesz jak ignorowanie. Pamiętaj, że tu nie odpowiada bot, maszyna, a człowiek z własnym bagażem i historią, który nie ma ochoty pracować 24h i żyć życiem wszystkich dookoła. Mamy swoje własne i dbamy o nie jak mało kiedy. Sami pozwalamy na przekraczanie tych granic, ale coraz mniej, coraz bardziej asertywnie , coraz bardziej skutecznie. Kto ma zrozumieć zrozumie.
Kto oglądał netflixowy hit „Dojrzewanie” ten zapewne wie, że oprócz mistrzowskiego mastershotu w wykonaniu filmowców, znaczenie ma nowy język komunikacji, który może poczynić wiele szkód. Słowo pisane, animowane, a być może stworzone przy pomocy AI, niesie za sobą ogrom niebezpieczeństw. Ale jest też język staromodny, nasz składający się ze zwykłych słów, a te mają potężną moc. Mają moc ciosów niczym na ringu bokserskim, a czasem moc bomby atomowej. My wybieramy moc uzdrawiania, moc wspierania, moc uświadamiania. Nie bawimy się tu w czarodziejkę, czy szamana. Mamy swoją historię, która jest też Waszą historią. Za tym wszystkim kryje się ogromny ból, smutek, niemoc. My już nie boimy się mówić o tym głośno, ale wiemy, że jest tłum ludzi, którzy nie mają tej odwagi, którym wstyd nie pozwala sobie pomóc i wyjść do świata w nowej odsłonię.
Nie chcemy dziś karać tych wszystkich, którzy z niewygodnymi pytaniami do świata wstąpili. Chcemy dziś tym wszystkim podziękować, bo dzięki Wam zrozumieliśmy z kim nie chcemy tworzyć tego naszego świata. Dzięki Wam wiemy, że życie w internetowej rzeczywistości nie jest wyidealizowane i kolorowe jak twierdzą jedni. Nie jest też puste pozbawione głębi, mimo że czasem utkane kolorami i pięknymi krajobrazami. Nauczyliśmy się , że aby tu trwać i mieć ochotę tworzyć, to trzeba mieć jaja i siłę. Dzięki Wam odkryliśmy swoją misję nie tylko związaną z byciem doradcą podróży w sieci. Odkryliśmy misję bycia człowiekiem. Dzięki Wam nauczyliśmy się dbać o balans, a wręcz ładujemy baterie na zapas, bo nigdy nie wiesz kiedy dowali z zaskoczenia. Tym balansem zarażamy. Cieszy to niezmiernie, gdy kolejni w naszej społeczności odkrywają, że słońce w sercu , czyni tyle dobra, a wakacje wcale nie muszą oznaczać dalekich podróży, bo najwięcej zmian dzieje się blisko Ciebie bez względu na to gdzie jesteś, a najczęściej TU I TERAZ. Dzięki naszym rewolucjom i zmianom coraz więcej ludzi dostrzega światełko w tunelu i chce sięgnąć po coś więcej niż tylko minimum. Cieszy nas fakt, że nie wstydzicie się rozpieszczać, że dbacie o wygody w życiu, bo nie jesteśmy tu na zawsze! Jesteśmy tu na krótką chwilę i warto te chwilę doświadczyć wspaniale, a nie z niedosytem, że mogłam więcej i lepiej ale wstyd, nie wypada, bo otoczenie rozliczy. Jeśli żyjesz pod publikę, będziesz wiecznie wpędzać się w poczucie winy, bo zawsze znajdzie się ktoś kto ma gorzej. My wybieramy żyć po swojemu na 100%.
Mówię do Was kochani:
- którzy wybraliście żyć na swoich zasadach
- którzy stracili grunt pod nogami po stracie
- którzy wciąż wierzą, że będą najlepszymi rodzicami na planecie Ziemia
- którzy nie mają warunków do bycia rodzicem
- którzy są rodzicami, ale nie czują spełnienia, bo poszli za schematem i potrzebą społeczeństwa, zamiast za swoim serduchem
- którzy są szczęśliwymi rodzicami i nie mają potrzeby ani ochoty na cudze rady
- którzy dostali choć raz w życiu niewygodne pytanie w jakiejkolwiek kwestii, co sprawiło zakłopotanie, zmieszania, a być może poczucie bycia niekompletnym
Mówmy głośniej nasze STOP! Mówmy je wyraźnie z przestrzeni serca, całym ciałem i z pełnym przekonaniem. To takie uwalniające! To takie oczyszczające!
Nie tłumaczmy się, nie błądźmy, nie wymyślajmy wygodnych wymówek, bo może wpędzimy pytacza w zakłopotanie. Mówmy prawdziwe STOP, tak aby wybrzmiało to na całego. Jeśli pytanie sprawia Ci przykrość POWIEDZ TO! Jeśli budzi przykre wspomnienia POWIEDZ TO! Jeśli przekracza Twoje granice POWIEDZ TO! Jeśli czujesz się drenowana/drenowany z energii blokuj, usuwaj, nie dawaj uwagi. Niewypowiedziana emocja będzie rosła i rosła, aż w końcu zacznie gnić gdzieś wewnątrz Ciebie zamiast poza Tobą. A aby bolało mniej, albo wcale, zadbaj o siebie . Nie daj się bawić emocjami , postaw na SPECJALISTÓW! Tu nie ma żartów. Eksperymentowaliśmy mocno, nie żałujemy. Ale dziś wiemy, że eksperymentowanie nie jest dla każdego. Można się w tym wszystkim nieźle pogubić, a pieniądz który wkroczył do świata rozwoju duchowego i osobistego, stwarza ogrom niebezpieczeństw. Bądźcie uważni. Gdy ktoś chce uczyć Cię jak masz żyć, zaobserwuj dłuższą chwilę jak sam żyje. Jeśli ktoś chce dzielić się doświadczeniem super! to ważne, ale obserwuj, czy chce Ci pomóc , czy wyssać z Ciebie kolejny grosz. Może chce po prostu wykorzystać Twoje otwarte i zranione serce, lub wmówić, że potrzebujesz nowy kurs na zajebistość, bo inaczej świat się skończy i nie doświadczysz przebudzenia lub zesłania ducha świętego.
Zostawię kilka alarmowych kontaktów, które nie śpią, które potrafią pomóc, tylko potrzebny jest ten pierwszy niewygodny krok. Wyciągnęłam też porządną lekcję. Nie polecam nikogo personalnie. Polecam sprawdzone Fundacje, Instytucje, Stowarzyszenia. A jeśli woła Cię coś więcej szukaj swoimi ścieżkami.
Chcę Wam też dziś zwrócić uwagę, że przez lata słuchałam Waszych historii, bo chciałam być obecna. Mamy z Grzegorzem jakąś dziwną moc przyciągania ludzi, którzy chcą się wygadać. Dziś wiem, że większą pomocą będzie, gdy przestanę Was słuchać, a zmobilizuję do działania. Przyjmowanie cudzych historii i emocji dziś nie jest dla mnie i wiem to doskonale. Za bardzo Was przeżywam, moja empatia jest wspaniała, ale w tej kwestii potrafi mnie sponiewierać. Wiem też, że chcę unikać stresu i emocji, które nie służą obecnej sytuacji. Jeśli macie trudne doświadczenia i wlecze się to za Wami, to znaczy, że czas z tym coś zrobić. Nie można tkwić w pozycji ofiary i wciąż maglować ten sam temat, bo nie prowadzi Was to do rozwiązania problemu. Nie licytujmy się na ilość straconych ciąż, na to kto ma gorzej czy trudniej. Nie czyń z siebie ofiary, nie oczekuj, że ktoś sam Cię „naprawi”! Jeśli chcesz coś zmienić… Działaj! To brzmi jak coachingowa paplanina, ale uwierz! bez tego nie pójdziesz w nowe, piękne i totalnie nieznane, ale Twoje.
Przewrotność losu potrafi zaskoczyć. Nie daj się zaskoczyć 😉 Czy wiesz , że nie czyniąc nic dla poprawy swojego komfortu, możesz nagle z pytanego zamienić się w pytacza? Śmieszne prawda? Twoja frustracja doprowadzi Cię być może do bycia hejterem, trollem, stalkerem, pełnym żalu i skumulowanych emocji człowiekiem , który potrzebuje pomocy, ale nie chce sobie pomóc.
Przez te ostatnie 9 lat wspierał nas jednorożec i św. Rita patronka od spraw beznadziejnych, która mimo naszej niechęci do religii, jest symbolem czasem absurdalnych sytuacji i spraw beznadziejnych. Nie dorabialiśmy do tego wielkich teorii, wzywalismy postaci z dwóch różnych światów dla poprawy humoru. Ludzie potrafili dopieprzyć się nawet do bajkowego jednorożca i poczynić z tego aferę! Tak! to się działo na naszym FB, a cel zamieszania? Z grubsza nieznany, a w głębi znany doskonale. Wyładuj się na kimś, komu zazdrościsz żyćka. Jednorożec z pewnością ma najwygodniejsze z nas i mu się dostało! Bez tych trudnych historii, nie było by naszego optymizmu. Bez tych ciężkich historii nie byłoby tych pięknych i docenianych przez nas codziennie. Bez końca nie było by początków. Jeszcze chwilę temu nie zakładaliśmy , że będziemy rodzicami. Aż tu nagle pod koniec grudnia na pokładzie samolotu Polskich Linii Lotniczych LOT, w chmurach wysoko nad planetą ZIEMIA, w drodze do naszego raju zwanego MALEDIWY, wpadliśmy na genialny pomysł przegadać życie. Przegadaliśmy 9h , zaplanowaliśmy kolejne 10 lat. Kto czyta moje wpisy na instagramie ten wie, że zobaczyć można w nich więcej niż mniej… no i dzieje się! Dwa miesiące później zobaczyliśmy pozytywny wynik testu ciążowego. Jesteśmy szczęściarzami, bo wiemy jak cholernie ciężko jest stać się rodzicem. Wdzięczności naszej nie ma końca, a to, że doświadczyliśmy straty sprawia, że w człowieku więcej pokory niż kiedykolwiek. Postanowiliśmy cieszyć się każdym dniem, bez względu na wynik końcowy. Od pierwszego dnia wspierają nas najbliżsi i to również daje nam ogromną siłę. Niechaj się dzieje! Co nas czeka? Tego nie wie nikt.
Ten wpis jest bezpośredni, od serca, bez poprawności politycznej , bo po tylu latach pierdololo i czynienia naszych reakcji poprawnymi, aby pytacza nie wpędzić w zakłopotanie mamy dość. Dziś jesteśmy też silniejsi, bo czujemy, że przekroczyliśmy pewien etap i nie jest to obecna ciąża, jest to kolejny etap pytań i domysłów, które wciąż są zaglądaniem w cudze majtki i życie. Jak nie powiemy stanowcze STOP zasypią nas nieproszone oceny i rady. Bacznie obserwowałam jak zmienia się świadomość społeczeństwa w tej kwestii. Nie zmienia się wcale. Dlatego nauczyliśmy się reagować, dbać o siebie i swoją przestrzeń. Nie próbujemy już nikogo zmieniać, wolimy zmienić siebie i swoją przestrzeń. Przecież pytacze mają swoje dzieci. Rośną kolejne pokolenia pytaczy! Nie zmienimy tego, ale możemy nauczyć się dbać o siebie i mówić stanowcze WON. Wiem brzmi agresywnie, ale czasem musi, skoro nie trafiają proste słowa o znaczeniu LOVE.
Po tych 9 latach widzę jednak ogromną zmianę, a wręcz rewolucję w opiece prenatalnej. Jestem pod ogromnym wrażeniem empatii, opieki, dostępności narzędzi, świadomości służby zdrowia. Nie będę generalizować, bo to bardzo cienki lód, ale wiecie co? Postanowiłam zmierzyć się ze swoim lękiem po całości i świadomie wybrałam szpital, w którym doświadczyłam dramatu 9 lat temu. Dziś to zupełnie inny świat. Dodatkowo mówię głośno o swoich potrzebach, obawach, pytam, dociekam, nie zgadzam się na wszystko. Nie toleruję zachowań, które odbiegają od moich standardów i wiem, że nie są zgodne z szeroko pojętą formą opieki zdrowotnej. Nie boję się zadbać o swoją wygodę, dobro, o komfort swój i naszego dziecka. Znam swoje prawa i to jest coś bezcennego, co daje mi poczucie bezpieczeństwa. Nie idę po minimum, idę po maximum! Wiem, że zrobiliśmy wszystko, aby zadbać o tę ciążę i o nas. Wszyscy lekarze, personel medyczny, każdy kto bierze udział w badaniach czy to standardowych , czy prenatalnych, ma w sobie ogrom serca. Czy korzystam z opieki prywatnej czy państwowej jestem dziś zaopiekowana. Ten ogrom serca mam również i ja, bo mimo, że dostało mi się porządnie w tyłek, to wierzę w to, że wszystko jest po coś, nawet jeśli bolało jak cholera.
Ustawianie cudzego życia, mówienie co dla nas dobre , a co lepsze, jest takie cholernie łatwe i TAK CHOLERNIE GŁUPIE, szczególnie gdy nie prosimy o rady czy oceny. Ile czasu zmarnowałeś na analizę, obserwację, krytykę cudzego życia? Wiesz ile wspaniałych rzeczy w tym czasie można zrobić? Np. rodzicu drogi, możesz poświęcić ten czas na swoje dzieci, na zadbanie, aby wiedziały co czynić z emocjami, gdy napotkają takiego pytacza w swoim życiu. Możesz opowiedzieć córce/synowi co to PORONIENIE, co to ŚMIERĆ, a co to MIŁOŚĆ. Możesz nauczyć w tym czasie gdzie szukać pomocy, jak nie bać się rozmawiać, jak się wspierać. Możesz złapać przyjaciółkę za rękę i po prostu pobyć, bo może taka okazja się już nie powtórzyć. TO WYZWANIE i nie wiem, czy wolisz iść na łatwiznę i włazić z buciorami w cudze życie, czy może w wygodnych kapciach zasiąść w swoim domu i zrobić coś pożytecznego? Wybór należy do Ciebie.
Na sam koniec zdradzę Wam moje odkrycie że, świat turystyki, w którym algorytm sprytnie mnie trzymał z racji profesji, zamienił się na świat parentingowy i treści jakie podsuwa są zupełnie poza moim kręgiem zainteresowań. Dlatego moja obecność w przestrzeni internetowej jest ostatnio znikoma 🙂 Przestałam scrollować sugerowane treści, bo są tak niedopasowane, jak nigdy dotąd. Bycie w ciąży nie oznacza potrzeby posiadania, konsumowania, czynienia wyprawek, wózków, ciuszków, szczepień i „bezcennych rad” matek, jak zakombinować aby dostać od skarbu państwa full pakiet zasiłku. Znajdą się też rady jak oszukać pracodawcę i jak przedłużać zwolnienie w nieskończoność, aby mieć czas na scrollowanie instagramów po porodzie. Mam zamiar tworzyć swój zupełnie osobisty świat, swój algorytm, a jak zapragnę rad to mam się do kogo zwrócić. Nie muszę kombinować aby zapewnić byt i spokojne dzieciństwo swojemu dziecku. Uczciwie pracuję od 17 roku życia, dwa razy w życiu byłam na krótkim zwolnieniu 2 tygodniowym i nie mam zamiaru oszukiwać systemu, bo świadomie wybrałam w nim żyć, kochać, pracować, korzystać z życia.
Kochany internecie! za pytania z dupy i rady, o które nie pytamy DZIĘKUJEMY! MÓWIMY STANOWCZE NIE! Nie potrzebujemy też Twojej oceny, biernej obecności dla podglądania naszego życia. Jeśli chcesz być częścią SPOŁECZNOŚCI to daj coś od siebie! Nie musisz się z nami zgadzać, bo to nie jest kółko wzajemnej adoracji. Czasem zaserwuj po prostu ciszę taką od serca. A jeśli masz ochotę dowalić , to przemyśl to dwa razy, bo mamy na to sposoby i to skuteczne. Jesteśmy bardziej stanowczy niż kiedykolwiek. Ostatnie wybory prezydenckie pokazały, jak możemy wspaniale rozmawiać z ludźmi z różnych środowisk. Jak różnice poglądowe wcale nie muszą nas dzielić, bo łączy nas coś więcej i polityka nie ma takiej mocy, aby do podziałów doprowadzić. Ale były też pojedyncze osobistości, które agresją musiały udowodnić swoją rację, bo argumentów zabrakło. My wtedy wiemy, że agresywne ego wyganiamy ze swojego podwórka i nie godzimy się na taką komunikację. Możemy się różnić, wymieniać poglądami, czasem nawet z emocjami, ale zawsze z poczuciem, że po drugiej stronie jest CZŁOWIEK, a nie gorszy sort, czy bezwartościowy śmieć. W naszej przestrzeni nie ma na to miejsca.
Bycie szczęśliwym, spełnionym człowiekiem daje Ci spokój bez względu na wszystko. Życzę Wam kochani ludzie, abyście mogli cieszyć się z życia, aby cudze schematy nie dogniatały Was nigdy, a cudze oczekiwania odeszły w siną dal. Życzę Wam i nam, aby zadawanie niestosownych pytań stało się OBCIACHEM NARODOWYM, a nasze serducha reagowały na nie wielką obojętnością bez łez, dram, poczucia niskiej wartości. I pamiętajcie! Nie musicie być zawsze dzielni! Pomoc jest bardzo blisko.
Jeśli wiesz, że ktoś w Twoim otoczeniu boryka się ze stratą, z problemami natury emocjonalnej, po prostu BĄDŹ OBECNY. Wypytaj o potrzeby, doradź się specjalistów jak możesz pomóc. Nie czyń nic na siłę, a gdy słyszysz STOP, zrób STOP. Tu potrzeba od groma delikatności, subtelności, a jednocześnie konsekwencji. Nie musisz przyjmować roli ratownika, to nie twój obowiązek. Bądź przyjacielem jakim byłaś/byłeś do tej pory. Możesz skorzystać z pozostawionych tu kontaktów, które fachowo wspierają również osoby bliskie. Możesz też przesłać ten wpis osobie, która straty doświadczyła, która staje codziennie rano i zastanawia się nad swoim poczuciem wartości, czy sensem istnienia.
Ten wpis czekał w szufladzie za długo… ale jestem z niego cholernie dumna.
A z racji, że już wielu nastraszyło, że teraz to się nam WSZYSTKO SKOŃCZY, to wiecie co? Kończę ten długaśny wpis , bo chcę jeszcze pożyć z Kapitanem we dwoje tak jak lubimy … po naszemu… póki co bez dzieci, a już za chwilkę… być może z najcudowniejszą istotą we wszechświecie. Może uda się ruszyć na ostatnie ADULTS ONLY 😉 KOCHAM HOTELE TYLKO DLA DOROSŁYCH i to się chyba nigdy nie zmieni.
Kiedy dzieci? może zaraz, może nigdy!
Kiedy drugie ? Może zaraz, może nigdy!
Kiedy ludzie zaczną myśleć? Może zaraz, może nigdy?
Kiedy powiesz odważne STOP ? może DZIŚ , A MOŻE NIGDY!
WAŻNE KONTAKTY:
Kryzysowy Telefon Zaufania (przemoc, uzależnienia, depresja, próby samobójcze)
POMOC to krok PO MOC!
no to cześć!

